Κυνηγώντας τον Χρόνο – Chasing Time

$20.00

Description

Μυθιστόρημα – Novel

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Πρωταγωνιστής και κύριος χαρακτήρας του βιβλίου είναι ο Χρόνος. Ένας χρόνος όμως που δεν εμπεριέχεται στην συμβατική έννοια του χρόνου, δευτερόλεπτα, λεπτά, ώρες, μέρες, βδομάδες, μήνες, χρόνια, δεκαετίες, κλπ σε συνδυασμό με τον χώρο, αλλά σαν αυτόνομη οντότητα που μέσα της γεννιέται ο χώρος, και τα πλάσματα, μια άλλη ονομασία της Αιωνιότητας που είναι συνώνυμη με την Θεότητα.
Μέσα σ’ αυτόν τον Χρόνο πλάσματα του παρελθόντος τυχαίνει να συναντούν τους απογόνους τους στο αύριο. Κανείς απ τους δυο δεν συνειδητοποιεί την σχέση που υπάρχει ανάμεσά τους γιατί και οι δυο είναι παιδιά κι όταν μεγαλώνουν ‘ξεχνούν’ αυτή την Θεϊκή ικανότητα που τους δίνει ο Χρόνος μιας και την ικανότητα να τους ταξιδεύει εντός του ο Χρόνος την έχουν μόνο τα παιδιά και οι αγνές ψυχές. Αν όμως, -και ενώ είμαστε ενήλικοι-, δούμε τον Συμπαντικό Χρόνο με Σίγμα και Χι κεφαλαία να μορφοποιείται και τον αγγίξουμε, τότε μπαίνουμε μέσα του και μπαίνει εντός μας, γινόμαστε Αιώνιοι αν και το σώμα σαν φθαρτό υλικό ‘πεθαίνει’.

—–*****—–
Η πρωταγωνίστρια της ιστορίας είναι η Ειρήνη, αν όμως διαβάσει κανείς το βιβλίο ο αριθμός των σελίδων που αναπτύσσεται ο χαρακτήρας της δεν είναι το σωστό 2/3 που ορίζουν τα λογοτεχνικά βιβλία. Έτσι κι αλλιώς αυτοκτονεί από την πρώτη σελίδα του βιβλίου, ή μήπως τελικά δεν αυτοκτονεί; Η Ειρήνη ορμάει να πιάσει τον μορφοποιημένο Συμπαντικό Χρόνο και τα καταφέρνει, άρα περνάει στην Αιωνιότητα, άρα δεν αυτοκτονεί, άρα δεν πεθαίνει τελικά… Τελικά όμως υπήρξε η Ειρήνη ποτέ;;;;
Η Ειρήνη είναι η μοναχοκόρη του Δημήτρη Θέου και της Νανάς Δημητρίου, είναι το παιδί του επαναστάτη και του πλουσιοκόριτσου. Στην ουσία είναι το μείγμα δυο Ελληνικών ιδεολογιών. Αριστερά-πρωτοπορία-επανάσταση και Δεξιά-συντηρητισμός-παράδοση. Είναι όμως τα όρια αυτών των δυο τόσο ευδιάκριτα ή απλά μάθαμε να βάζουμε ταμπέλες δίνοντας ιδιότητες και ρόλους κατά την δική μας προσωπική θέση και κοσμοθεωρία;
Η Ειρήνη θα μπορούσε να είναι δεύτερος και τρίτος ρόλος γιατί ουσιαστικά πρωταγωνιστές είναι όλοι οι χαρακτήρες του βιβλίου. Ποιος έχει δικαίωμα σε μια ομάδα ανθρώπων να αυτό-χρισθεί ο κύριος χαρακτήρας όταν ο καθ’ ένας μας ΕΙΝΑΙ πρωταγωνιστής της δικής του Ζωής. Σε μια παρέα όλοι οι ρόλοι είναι πρωταγωνιστές της δικής τους προσωπικής Ζωής και ιστορίας.
Μέσα από την ιστορία των δυο οικογενειών, την σύνθεση, την ανάπτυξη και το πάντρεμα τους περνάει η επί 100 χρόνια ιστορία της Ελλάδας, ξεκινώντας από το 1880 τελειώνοντας το 1980 χωρίς όμως να πρωταγωνιστεί ο χρόνος και εδώ αναφερόμαστε στα λεπτά, μέρες, μήνες, χρόνια και όχι τον Συμπαντικό!

—–*****—–
Γύρω υπάρχουν δεκάδες άλλοι, κάποιοι καλοί κι άλλοι λιγότερο ή και καθόλου. Κάποιοι που κουβαλούν πόνο κι άλλοι που είναι ‘κλόουν’. Αλλά πόσο σίγουροι μπορούμε να είμαστε πως ο κλόουν δεν είναι παρά μια χαζοχαρούμενη καρικατούρα;
Υπάρχουν χαρακτήρες του μυθιστορήματος που λες «εγώ αυτόν τον ξέρω, τον έχω δει, είναι γείτονας, είναι η θεία μου». Κι όμως δεν είναι, αλλιώς δεν θα ήταν μυθιστόρημα αλλά βιογραφία… Ή μήπως είναι;
Μήπως η θεία-Ερμιόνη, η ισχυρή γυναίκα πίσω από έναν πολιτικό-μαριονέτα που πέρασε από τα πιο συντηρητικά βουλευτικά έδρανα στα πιο σοσιαλιστικά, σας θυμίζει έντονα την όλο φρου-φρου κι αρώματα κυρία βουλευτού που με την περιουσία ή το καλό όνομα της πατρικής οικογένειας της αγόρασε ο μπαμπάς της έναν φέρελπι πλην φτωχούλη δικηγοράκο για να εξασφαλίσει το κοριτσάκι του;
Μήπως η θειά η Χρύσα που ήταν άτυχη γιατί γεννήθηκε γυναίκα σε λάθος εποχή και χώρα και τα πρώτα πενήντα χρόνια της ζωής της τα έζησε σαν η κυρία του κυρίου και μετά έτσι ξαφνικά (αλλά καθόλου ξαφνικό δεν είναι τίποτα όταν έρχεται να απαιτήσει τα δικαιώματά του ο Χρόνος!) έγινε το λιοντάρι που σπάει το κλουβί, σας θυμίζει κάποια γνωστή σας;
Μήπως η ίδια η συγγραφέας είναι και δεν είναι, υπάρχει και δεν υπάρχει, υπήρξε και δεν υπήρξε; Μήπως η Ειρήνη δεν υπήρξε αλλά τότε τι;

—–*****—–
Παρ’ όλ’ αυτά η δομή του βιβλίου παρακολουθεί τις ιστορίες σε έναν χρόνο που κινείται ευθύγραμμα και πάνω στις έννοιες παρελθόν-παρόν-μέλλον. Αδέλφια, ξαδέλφια, συγγενείς, φίλοι, ‘δουλάκια’, πιάνα με ουρά, τα πρώτα τσιγάρα για γυναίκες, μεγάλοι έρωτες, μεγάλα μίση και μια Ειρήνη που γίνεται πίτα μέρα Πάσχα γιατί μπέρδεψε το κοκκινέλι με το ταμ-ταμ και την τρέχουν για πλύση στομάχου!

Η Ειρήνη τελικά αυτοκτόνησε πηδώντας από τον έκτο όροφο για να πιάσει τον προσωπικό Συμπαντικό Κόσμο της που τον είδε να μορφοποιείται στο φανάρι του δρόμου.
Η Ειρήνη σκοτώθηκε, το υλικό φθαρτό σώμα της έχασε την ενέργεια που ονομάζεται Ζωή.
Η Ειρήνη ΔΕΝ πέθανε γιατί ενώθηκε με τον προσωπικό συμπαντικό της Χρόνο άρα πέρασε στην Αιωνιότητα.
Η Ειρήνη ΔΕΝ αυτοκτόνησε γιατί δεν πήρε κανένα ρίσκο πηδώντας από τον έκτο όροφο ξέροντας πως θα περάσει στην Αιωνιότητα.
Η Ειρήνη ΔΕΝ πέθανε ποτέ γιατί απλά ΔΕΝ γεννήθηκε ποτέ μιας και όλοι οι ‘πρόγονοί’ της ήταν κι εκείνοι χαρακτήρες ενός μυθιστορήματος.
Τέλος, η Ειρήνη δεν μπορεί να πεθάνει γιατί απ την στιγμή που υπήρξε σαν χαρακτήρας μυθιστορήματος πέρασε στην Αιωνιότητα, τον δικό της, προσωπικό της Συμπαντικό Χρόνο!

Additional information

eISBN

Print ISBN

Pages

Language

Greek

Publisher

Book type

eBook, Paperback